Метипред в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению метипреда в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток метипреда, взаимодействие с другими лекарствами, применение метипреда (таблетки) при беременности. Инструкции: Метипред в порошке;
Торговое название: Метипред
Международное название: Метилпреднизолон
Лекарственная форма: Таблетки 4, 16 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
H Препараты гормонов для системного применения (кроме половых гормонов и инсулинов)
H02 Кортикостероиды для системного применения
H02A Простые препараты кортикостероидов для системного применения
H02A B Глюкокортикоиды
Фарм. группа:
Кортикостероиды для системного использования. Глюкокортикостероиды. Код АТС Н02АВ04
Условия хранения:
Хранить при температуре 15–25 0C. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
5 лет. Не применять по истечении срока годности, указанного на упаковке.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки белого или почти белого цвета, круглые, плоские, со ско¬шенными краями, с риской на одной стороне (для дозировки 4 мг). Таблетки белого или почти белого цвета, круглые, плоские, со ско¬шенными краями с гравировкой «ORN» и «346», расположенной по обе стороны от риски на одной стороне (для дозировки 16 мг).

Состав метипреда в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество метипреда

метилпреднизолон 4 мг или 16 мг
метилпреднизолон 4 мг немесе 16 мг

Вспомогательные вещества в метипреде

лактозы моногидрат, крахмал кукурузный, желатин, магния стеарат, тальк
лактоза моногидраты, жүгері крахмалы, желатин, магний стеараты, тальк

Показания к применению таблеток метипреда

  • ревматоидный артрит, в том числе ювенильный ревматоидный артрит, анкилозирующий спондилит
  • системная красная волчанка, ревматическая болезнь, в том числе острый ревмокардит, системный дерматомиозит (полимиозит), узелковый периартериит
  • пузырчатка
  • тяжелые, инвалидизирующие аллергические состояния, при которых неэффективна обычная терапия: бронхиальная астма, контактный дерматит, атопический дерматит, сывороточная болезнь, сезонный или стойкий аллергический ринит, реакция гиперчувствительности на лекарственные средства
  • ирит, иридоциклит, задний увеит и ретробульбарный неврит
  • язвенный колит, болезнь Крона
  • саркоидоз легких, аспирационный пневмонит
  • приобретенная (аутоиммунная) гемолитическая анемия, идиопатическая тромбоцитопеническая пурпура
  • лейкемия (острая и лимфатическая), лимфосаркома, лимфома, злокачественная миеломная болезнь
  • для подавления реакции отторжения трансплантата
  • ревматоидты артрит, оның ішінде ювенильді ревматоидты артрит, шорбуынданатын спондилитте
  • жүйелі қызыл жегі, ревматидтік ауру, оның ішінде жедел ревмокардит, жүйелі дерматомиозит (полимиозит), түйінді периартериитте
  • күлбірек бөртпеде
  • ауыр, мүгедектікке жеткізетін аллергиялық жағдайларда, бұл кезде қарапайым ем тиімсіз: бронх демікпесі, жанаспалы дерматит, атопиялық дерматит, қансарысуы ауруы, кезеңді немесе тұрақты аллергиялық ринит, дәрілік затқа асқынсезімталдық реакциясында
  • ирит, иридоциклит, артқы увеит және ретробульбарлы невритте
  • ойық жаралы колитте, Крон ауруында
  • өкпе саркоидозында, аспирациялық пневмонитте
  • жүре пайда болған (аутоиммунды) гемолитикалық анемия, идиопатиялық тромбоцитопениялық пурпура
  • лейкемия (жедел және лимфатикалық), лимфосаркома, лимфома, қатерлі миеломды ауруда
  • трансплантатты бәсеңдетуге арналған ажырау реакциясы

Противопоказания метипреда в таблетках

  • гиперчувствительность к компонентам препарата
  • туберкулез, другие острые и хронические бактериальные или вирусные инфекции (без должной химиотерапевтической защиты)
  • системные грибковые инфекции
  • препарат компоненттеріне асқын сезімталдықта
  • туберкулезде және басқадай жедел ағымды немесе созылмалы бактериялық немесе вирус жұқпаларында (тиісті химиотерапиялық қорғанышсыз)
  • жүйелік зеңді жұқпаларда

Побочные действия таблеток метипреда

Развитие тяжелых побочных реакций зависит от величины дозы и длительности лечения. Побочные реакции обычно развиваются при длительном лечении препаратом, на протяжении короткого периода риск их возникновения маловероятен.
  • развитие и обострение бактериальных, вирусных и грибковых инфекций, рецидив туберкулеза, иммуносупрессия
  • повышение общего количества лейкоцитов при снижении количества эозинофилов, моноцитов и лимфоцитов, тромбоцитоз
  • гиперкоагуляция, тромбоз
  • угнетение гипоталамо-гипофизарно-надпочечниковой системы, замедление роста, задержка полового развития у детей, нарушения менструального цикла, нарушения выработки половых гормонов (аменорея), синдром Кушинга, гирсутизм,
  • повышение аппетита, увеличение массы тела, снижение толерантности к углеводам, повышение потребности в инсулине и пероральных сахароснижающих препаратах, гиперлипидемия, отрицательный азотистый баланс, гипокальциемия, гипокалиемия, гипокалиемический алкалоз, задержка натрия и жидкости в организме
  • головная боль, головокружение, раздражительность, тревожность, лабильное настроение, бессонница, эйфория, депрессия, склонность к суициду, мания, галлюцинации, психическая зависимость, психозы, обострение шизофрении, деменция, судорожные припадки, когнитивная дисфункция (включая амнезию и спутанность сознания), повышение внутричерепного давления
  • повышение внутриглазного давления, глаукома, отек диска зрительного нерва, катаракта, утончение роговицы и склеры, вирусные и грибковые инфекционные обострения глаз, экзофтальм
  • инфаркт миокарда, артериальная гипо- или гипертензия, брадикардия, желудочковая аритмия, асистолия (в результате быстрого введения препарата), атеросклероз, тромбоз, васкулит, сердечная недостаточность
  • аллергические реакции, которые включают анафилактический шок с летальным исходом, изменение реакций на кожные пробы
  • тошнота, рвота, неприятный привкус во рту, метеоризм, эзофагит, язва пищевода, кандидоз пищевода, язва желудка и двенадцатиперстной кишки с перфорацией и кровотечением, панкреатит, перфорация желчного пузыря, местный илеит, язвенный колит
  • повышение активности АЛТ, АСТ и щелочной фосфатазы
  • замедление регенерации, атрофия кожи, петехии, гематомы, стрии, телеангиэктазия, угревая сыпь, экхимоз, пурпура, гипер- или гипопигментация, постстероидний панникулит, что характеризуется появлением эритематоза, горячих подкожных утолщений в течение 2 недель после отмены препарата
  • саркома Капоши
  • остеопороз, переломы позвоночника и длинных костей, асептический остеонекроз, миопатия, мышечная слабость, атрофия мышц, разрыв сухожилий
  • повышение риска возникновения уролитов, лейкоцитурия, эритроцитурия, без имеющегося повреждения почек, никтурия
  • недомогание, стойкая икота при применении препарата в высоких дозах
  • недостаточность коры надпочечников, которая может привести к летальным случаям в стрессовых ситуациях, таких как хирургические вмешательства, травма или инфекция, если доза Метипреда не увеличена
  • при резкой отмене препарата возможен синдром отмены. Тяжесть симптомов зависит от степени атрофии надпочечников: головокружение, головная боль, анорексия, тошнота, боль в брюшной полости, слабость, изменения настроения, летаргия, жар, миалгия, артралгия, ринит, коньюнктивит, болезненный зуд кожи, потеря веса. В более тяжелых случаях – тяжелые психические нарушения и повышение внутричерепного давления, стероидный псевдоревматизм у пациентов с ревматизмом, смерть.
Ауыр жағымсыз реакциялардың дамуы дозаның шамасына және емдеу ұзақтығына байланысты. Жағымсыз реакциялар әдетте препаратпен ұзақ уақыт емдеген кезде дамиды, қысқа емдеу курсы ішінде олардың пайда болу қаупі неғайбыл.
  • бактериялық, вирустық және зеңдік жұқпалардың дамуы немесе асқынуы, туберкулездің қайталануы, иммуносупрессия
  • эозинофилдер, моноциттер және лимфоциттер мөлшерін төмендеткен кезде лейкоциттердің жалпы мөлшерінің жоғарылауы, тромбоцитоз
  • гиперкоагуляция, тромбоз
  • гипоталамо-гипофизарно-бүйрекүстілік жүйенің басылуы, бүйрекүсті безі қызметінің жеткіліксіздігі, егер Метипред дозасы арттырылмаса, ол артериялық гипотензияға, гипогликемияға және хирургиялық араласым, жарақат немесе жұқпа сияқты күйзеліс жағдайларында өлім-жітімге әкеп соқтырады; балаларда өсудің баяулауы және жыныстық дамудың кідіруі, етеккір оралымының бұзылуы, гирсутизм, Кушинг синдромы
  • тәбеттің жоғарылауы, дене салмағының артуы, көмірсуларға төзімділіктің төмендеуі, инсулинге және қантты төмендететін пероральды препараттарға қажеттіліктің жоғарылауы, гиперлипидемия, азоттың терідегі тепе-теңдігі, гипокальциемия, гипокалиемия, гипокалиемиялық алкалоз, организмде натрийдің және сұйықтықтың кідіруі
  • бас ауыру, бас айналу, тітіркенгіштік, үрейленгіштік, көңіл-қүйдің құбылмалылығы, ұйқысыздық, эйфория, депрессия, өзіне-өзі қол жұмсауға бейімділік, тұнжырау, елестеулер, психоздар, шизофренияның асқынуы, ақыл кемдігі, құрысу ұстамалары, когнитивті қызметтің бұзылуы (амнезияны және сананың шатасуын қосқанда)
  • көзішілік қысымның жоғарылауы, глаукома, көру жүйкесі дискісінің ісінуі, катаракта, көздің қасаң қабығының және склераның жұқаруы, көздің вирустық және зеңдік жұқпалы аурулары, экзофтальм
  • миокард инфаркті, жүрек қызметінің жеткіліксіздігі, артериялық гипо- немесе гипертензия, брадикардия, қарыншалық аритмия, асистолия (препаратты тез енгізу нәтижесінде), атеросклероз
  • аллергиялық реакциялар, оның өлім-жітіммен аяқталатын анафилактикалық шок
  • жүректің айнуы, құсу, ықылық, іштің желденуі, ауыздан жағымсыз иіс шығу, эзофагит, өңештің, асқазанның және ұлтабардың ойық жарасы, АІЖ-ның тесілуі және қан кету, панкреатит
  • АЛТ, АСТ және сілтілік фосфатаза белсенділігінің жоғарылауы
  • регенерацияның баяулауы, тері атрофиясы, нүктелі қанталаулар, гематомалар, жолақтар, телеангиэктазия, безеу бөртпесі, экхимоз, пурпура, гипер- немесе гипопигментация, Препаратты тоқтатқаннан кейін 2 апта ішінде эритематоздың, ыстық теріастылық қалыңдаудың пайда болуымен сипатталатын панникулиттің сирек жағдайлары жөнінде айтылған.
  • остеопороз, омыртқаның және ұзық сүйектердің сынуы, асептикалық остеонекроз, сіңірлердің үзілуі, бұлшықет әлсіздігі, бұлшықет атрофиясы, миопатия
  • уролиттердің пайда болу қаупінің жоғарылауы, бүйректің зақымдануынсыз болатын лейкоцитурия, эритроцитурия, никтурия
  • препаратты жоғары дозаларда қолданған кезде дімкәстік, күшті ықылық
  • препаратты қабылдауды күрт тоқтатқан кезде тоқтату синдромы болуы мүмкін. Симптомдардың ауырлығы бүйрекүсті безінің атрофиясы дәрежесіне байланысты, бас ауыру, бас айналу, тәбетсіздік, құрсақ қуысының ауыруы, әлсіздік, көңіл-күйдің өзгеруі, летаргия, ыстықтау, миалгия, артралгия, ринит, конъюнктивит, терінің ауыртып қышуы, салмақтың жоғалуы. Өте ауыр жағдайларда – ауыр психикалық бұзылулар және бассүйекішілік қысымның жоғарылауы, ревматизмге шалдыққан емделушілерде стероидты псевдоревматизм, өлім

Особые указания к применению

Применение препарата следует прекращать постепенно.

Препарат должен применяться с осторожностью и под врачебным контролем у больных артериальной гипертензией, застойной сердечной недостаточностью, психическими расстройствами, больных сахарным диабетом (или диабетом в семейном анамнезе), панкреатитом, заболеваниями желудочно-кишечного тракта (пептическая язва, местный илеит, язвенный колит или другие воспалительные заболевания кишечного тракта или дивертикулиты с повышенным риском кровотечения и перфорации), больных с остеопорозом, миастенией, герпесом глаз, гипотиреоидизмом, кортикостероид-индуцированной миопатией в анамнезе, печеночной и почечной недостаточностью, циррозом печени, эпилепсией, абсцессом или другими пиогенными инфекциями, глаукомой, пациентам со склонностью к тромбофлебиту. Также необходимо соблюдать осторожность при назначении препарата пациентам, которые недавно перенесли инфаркт миокарда. Глюкокортикоиды могут затруднять диагностику осложнений желудочно-кишечного тракта, так как они вызывают уменьшение болевого синдрома, а также маскировать латентный период гиперпаратиреоидизма.

Метипред может потенцировать ульцерогенное действие салицилатов и других нестероидных противовоспалительных препаратов.

Пациенты с нарушением свертываемости крови должны находиться под врачебным контролем. При совместном применении Метипреда и антикоагулянтов увеличивается риск желудочного изъязвления и кровотечения. Глюкокортикоиды также могут уменьшать действие антикоагулянтов. Режим дозирования антикоагулянтов должен обязательно сопровождаться контролем протромбинового времени, а именно: международного нормализованного индекса (МНИ).

Метипред, как и другие глюкокортикоиды, могут способствовать обострению инфекционных заболеваний. Существует риск рецидива туберкулеза, осложнений ветряной оспы и опоясывающего герпеса.

Не следует применять живые вакцины пациентам, которые принимают кортикостероиды для системного применения в больших дозах в течение периода индукции иммуносупрессии. Терапевтическая реакция на другие виды вакцин также может быть ослаблена. С осторожностью применять в течение 8 недель до и после вакцинации, при лимфадените после прививки БЦЖ, при иммунодефицитных состояниях, в том числе при СПИДе или ВИЧ-инфицировании.

При длительной терапии Метипредом необходимо рассмотреть вопрос о назначении бифосфонатов больным остеопорозом или с факторами риска его развития. Факторами риска остеопороза являются возраст старше 65 лет, частые переломы в анамнезе или в семейном анамнезе, ранняя менопауза (до 45 лет), пременопаузальная аменорея и небольшая масса тела. Риск развития остеопороза можно минимизировать путем регулирования дозы Метипреда, снижая её до самого низкого терапевтического уровня.

Длительный прием глюкокортикоидов подавляет гипофизарно-надпочечниковую систему, что приводит к развитию вторичной недостаточности кортикоадреналового ответа, что может приводить к обострению заболеваний и развитию осложнений при различных условиях, например при острых травмах, заболеваниях или хирургическом вмешательстве. Высокие дозы Метипреда значительно снижают риск развития перечисленных осложнений.

Для минимизации побочных эффектов полную суточную дозу Метипреда нужно принимать утром в соответствии с циркадным ритмом эндогенной выработки кортизола.

Больным с гипотиреозом или тяжелыми заболеваниями печени следует снижать дозу Метипреда.

Пожилым пациентам препарат должен назначаться с осторожностью из-за повышенного риска развития побочных эффектов (пептическая язва, остеопороз и изъязвление кожи).

При длительном применении глюкокортикоидов терапию следует прекращать постепенно, на протяжении нескольких недель, во избежание синдрома отмены и серьезных осложнений, включая летальность. Долгосрочная терапия не должна прекращаться внезапно и в случае беременности.

Препарат содержит лактозы моногидрат, что следует учитывать больным с непереносимостью лактозы.

Беременность и период лактации
Препарат проникает через плаценту и выделяется в молоко в период кормления грудью. Во время беременности необходимо тщательно взвешивать пользу терапии Метипредом для матери и потенциальный риск для плода. Длительное применение во время беременности вызывает нарушение роста плода. Имеется опасность развития атрофии коры надпочечников у плода, что может потребовать проведения заместительной терапии у новорожденного. Глюкокортикоиды также могут повышать риск мертворождаемости. Необходимо избегать кормления грудью при продолжительной системной терапии Метипредом.

Использование в педиатрии
При приеме у детей дозу и длительность терапии врач определяет индивидуально, в зависимости от возраста и тяжести протекания заболевания. При длительном приеме у детей возможно замедление роста и задержка полового развития.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять автотранспортом и потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия препарата (риск возникновения нарушений настроения, психики, судороги, головная боль) при применении препарата следует воздержаться от управления автотранспортом или другими потенциально опасными механизмами.
Препаратты қабылдауды біртіндеп тоқтату керек.

Препарат артериялық гипертензияға, жүрек қызметінің іркілген жеткіліксіздігіне, психикалық бұзылуларға, қант диабетіне шалдыққан (немесе отбасылық сыртартқысында диабеті бар) науқастарға, панкреатиті, асқазан-ішек жолы аурулары (пептикалық ойық жара, жергілікті илеит, ойқы жаралы колит немесе ішек жолының басқадай қабыну аурулары немесе қан кету және тесілу қаупі жоғарылаған дивертикулиттер) бар науқастарға, остеопорозға, миастенияға, көз ұшығына, гипотиреоидизмге шалдыққан, сыртартқысында кортикостероид-индуцияланған миопатиясы бар, бауыр немесе бүйрек қызметінің жеткіліксіздігіне, бауыр циррозына, қояншық ауруына шалдыққан, іріңдіктер немесе басқадай пиогендік жұқпалары, глаукомасы бар адамдарға, тромбофлебитке бейім емделушілерге; жуықта миокард инфарктін баста кешкен науқастарға сақтықпен және дәрігердің бақылауымен қолданылуға тиіс.

Глюкокортикоидтар асқазан-ішек жолы ауруларының асқынуын анықтауды қиындатуы мүмкін, өйткені олар ауыру синдромын азайтады, сондай-ақ гиперпаратиреоидизмнің жасырын кезеңін бүркемелейді.

Метипред салицилаттардың және қабынуға қарсы стероидты емес препараттардың ульцерогендік әсерін потенциялай алады.

Қанның ұю жүйесі бұзылған емделушілер дәрігерлік бақылауда болуы тиіс. При совместном применении Метипред пен антикоагулянттарды біріктіріп қолданған кезде асқазанда жараның пайда болуы және қан кетуі артады. Антикоагулянттарды дозалау тәртібі протромбин уақытын: атап айтқанда: халықаралық қалыпты индексті (ХҚИ) бақылаумен міндетті түрде қоса жүргізілуі тиіс.

Метипред, басқадай глюкокортикоидтар сияқты, жұқпалы аурулардың асқынуына мүмкіндік бере алады. Туберкулездің қайталану және желшешек пен белдеулі ұшықтың асқыну қаупі бар.

Тірі вакциналарды иммуносупрессия индукциясы кезеңі ішінде үлкен дозаларда жүйелік қолдануға арналған кортикостероидтарды қабылдап жүрген емделушілерге қолданбаған жөн. Вакцинаның басқа түрлеріне емдік реакция да әлсіреуі мүмкін. Вакцинацияға дейін және кейін С осторожностью применять в течение 8 апта бойы, БЦЖ еккеннен кейін болатын лимфаденитте, иммунитет тапшы жағдайларда, оның ішінде ЖИТС-те немесе АИТВ жұқтырғандарға, қолданғанда сақ болу керек.

Метипредпен ұзақ уақыт емдеген кезде остеопорозы немесе оның даму қаупі бар науқастарға бифосфонаттарды тағайындау жөніндегі мәселені қарастыру қажет. Остеопороз қаупінің факторлары 65 жастан асқандар, сыртартқысында немесе отбасылық сыртартқысында сынулардың жиі болғаны көрсетілсе, ерте басталған менопауза (45жасқа дейін), менопауза алдындағы аменорея және аздау дене салмағы болып табылады. Остеопороздың даму қаупін Метипред дозасын реттеп, оны өте төмен терапиялық деңгейге дейін төмендету арқылы барынша азайтуға болады.

Глюкокортикоидтарды ұзақ уақыт қабылдау подавляет гипофизарлы-бүйрекүсті безі жүйесі қызметін басады, ол кортикоадреналды жауаптың екінші қайтара жеткіліксіздігінің дамуына әкеп соқтырады, ол әртүрлі жағдайларда, мысалы жедел ағымды жарақаттарда, ауруларда немесе хирургиялық араласымдарда аурулардың асқынуына және асқынулардың дамуына әкеп соқтыра алады. Метипредтің жоғары дозалары аталған асқынулардың даму қаупін едәуір төмендетеді.

Жағымсыз әсерлерді барынша азайту үшін Метипредтің толық тәуліктік дозасын таңертең, кортизолды эндогенді түрде жасап шығару ырғағына сай, қабылдау керек.

Гипотиреозға немесе бауырдың ауыр ауруларына шалдыққан науқастарда Метипред дозасын төмендеткен жөн.

Егеде жастағы емделушілерге препарат, жағымсыз әсерлердің (пептикалық ойық жара, остеопороз және теріде жараның пайда болуы) даму қаупінің жоғарылауына байланысты, сақ тағайындауға тиіс.

Глюкокортикоидтарды ұзақ уақыт қолданған кезде, тоқтату синдромын және ауыр асқынуларды, өлім-жітімді қосқанда, болдырмау үшін, емдеуді біртіндеп, бірнеше апта ішінде тоқтатқан жөн. Ұзақ мерзімдік ем жүктілік жағдайында да күрт тоқтатылмауға тиіс.

Препараттардың құрамында лактоза моногидраты бар, онда оны лактозаны көтере алмайтын науқастарға ескеру керек

Жүктілік және лактация кезеңі
Препарат плацента арқылы өтеді және бала емізген кезде сүтке бөлініп шығады. Жүктілік кезінде Метипредті қабылдаудың пайдасы мен қаупін мұқият салыстыру қажет. Жүктілік кезнде ұзақ қолдану ұрық өсуінің бұзылуын туығызады. Ұрықта бүйрек үсті безінің қыртысының атрофиясы даму қаупі болады, ол жаңа туылған нәрестелерде алмастырылатын ем жүргізген жөн. Глюкокортикоидтар сондай-ақ іштен өліп туу қаупін арттыруы мүмкін. Метипредпен жүйелі емдеуді жалғастырған кезде бала емізбеу қажет.

Педиатрияда қолданылуы
Балаларға қолданған кезде доза мен емдеу ұзақтығын дәрігер науқастың жасына және аурудың өту барысына қарай әр адамға жекелей белгілейді. Ұзақ уақыт қабылдаған кезде балаларда өсуі баяулауы және ыныстық дамуы кідіруі мүмкін.

Дәрілік заттың автокөлікті және қауіпті механизмдерді басқау қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Препаратты қолданған кезде, препараттың жағымсыз әсерлерін (көңіл-күйдің, психиканың, құрысудың бұзылуы, бас ауыру) ескере отырып, автокөлікті немесе басқадай қауіпті механизмдерді басқаруды тоқтата тұрған жөн.

Дозировка и способ применения

Начальная доза зависит от заболевания и степени его тяжести. Пероральная стартовая доза для взрослых обычно составляет от 8 до 96 мг в день. Доза должна быть уменьшена по достижении положительного клинического ответа. Пероральная поддерживающая доза должна быть минимальной, для взрослых обычно 4–12 мг в сутки один раз в утренние часы. Для детей рекомендуются более низкие дозы. При длительном лечении может быть адекватным прием препарата утром один раз через день.

4 мг метилпреднизолона является эквивалентом 5 мг преднизолона, 4 мг триамцинолона и 0,75 мг дексаметазона.

Детям: при недостаточности надпочечников внутрь 0,14 мг/кг или 4 мг/м2 в сутки в 3 приёма, по другим показаниям — внутрь 0,417–1,67 мг/кг или 12,5–50 мг/м2 в трех разделенных дозах
Бастапқы доза аурудың ауырлығына және дәрежесіне байланысты. Ішке қабылдауға арналған бастапқы доза әдетте күніне 8-ден 96 мг-ге дейінді құрайды. Доза оң клиникалық жауапқа жеткенде азайтылуы керек. ішу арқылы қабылданғандағы демеуші доза ең кіші болып, ересектер үшін әдетте тәулігіне 4–12 мг бір рет таңертең. Балалар үшін төмен дозалар ұсынылады. Ұзақ емдегенде препаратты күнара таңертең қабылдаған жөн.

4 мг метилпреднизолон 5 мг преднизолонға, 4 мг триамцинолон және 0,75 мг дексаметазонға барабар.

Балаларға: бүйрек үсті безінің жеткіліксіздігінде ішке 0,14 мг/кг немесе тәулігіне 4 мг/м2 3 қабылдауға, басқа көрсеткіштерге қарай — ішке 0,417–1,67 мг/кг немесе 12,5–50 мг/м2 үш бөлінген дозаларда.

Взаимодействие с лекарствами

Антикоагулянты: при совместном применении с глюкокортикоидами может отмечаться усиление и уменьшение действия антикоагулянтов. Парентеральное введение Метипреда строго потенцирует тромболитическое действие антагонистов витамина К (флуиндион, аценокумарол).

Салицилаты и другие нестероидные противовоспалительные препараты: одновременное назначение салицилатов, индометацина и других нестероидных противовоспалительных препаратов может повышать вероятность изъязвления слизистой оболочки желудка. Метипред может способствовать уменьшению уровня салицилатов в сыворотке крови, увеличивая их почечный клиренс. Необходима осторожность при уменьшении дозы Метипреда при длительном одновременном применении.

Гипогликемические препараты: Метипред может частично подавлять гипогликемический эффект пероральных противодиабетических средств и инсулина.

Индукторы микросомальных ферментов печени: например, барбитураты, фенитоин, примидон, карбамазепин и рифампицин увеличивают системный клиренс метилпреднизолона, тем самым уменьшая эффекты метилпреднизолона практически в 2 раза.

Ингибиторы CYP3A4: например, эритромицин, кларитромицин, кетоконазол, дилтиазем, апрепитант, итраконазол и тролеандомицин увеличивают элиминацию и уровень метилпреднизолона в плазме крови, что может привести к усилению терапевтических и побочных эффектов Метипреда.

Эстрогены: могут усиливать эффекты Метипреда, замедляя его метаболизм. Не рекомендуется регулировать дозы Метипреда женщинам, принимающим пероральные контрацептивы, которые могут способствовать не только увеличению периода полувыведения, но и развитию атипичных иммуносупрессивных эффектов Метипреда.

Фторхинолоны: одновременное применение может привести к повреждению сухожилий.

Амфотерицин, диуретики и легкие слабительные средства: Метипред может увеличивать выведение калия из организма у пациентов, получающих одновременно эти препараты.

Иммунодепрессанты: Метипред обладает аддитивным иммуносупрессивным действием, что может повышать терапевтические эффекты или риск развития различных побочных реакций при приеме совместно с другими иммунодепрессантами. Только некоторые из этих эффектов можно объяснить фармакокинетическими взаимодействиями.

Глюкокортикоиды, в том числе Метипред улучшают противорвотную эффективность других противорвотных препаратов, используемых параллельно при терапии противораковыми препаратами, вызывающими рвоту.

Глюкокортикоиды, в том числе Метипред могут повышать концентрацию такролимуса в плазме при их совместном применении, при отмене кортикостероидов концентрация такролимуса в плазме повышается.

Иммунизация: препарат может редуцировать иммунизирующую эффективность вакцин и увеличивать риск неврологических осложнений. Применение терапевтических (иммуносупрессивных) доз глюкокортикоидов совместно с живыми вирусными вакцинами может увеличить риск развития вирусных заболеваний.

Антихолинэстеразные средства: у больных миастенией применение препарата и антихолинэстеразных средств может вызывать мышечную слабость.

Другие: сообщалось о двух серьезных случаях острой миопатии у пожилых пациентов, получающих доксакариума хлорид и метилпреднизолон в высоких дозах. При длительной терапии глюкокортикоиды могут уменьшать эффект соматотропина.

Описаны случаи возникновения острой миопатии при применении кортикостероидов у больных, которые одновременно получают лечение блокаторами нервно-мышечной передачи (например, панкурониум).

При одновременном применении Метипреда и циклоспорина были отмечены случаи возникновения судорог. Поскольку одновременное введение этих препаратов вызывает взаимное торможение метаболизма, вероятно судороги и другие побочные эффекты связаны с применением каждого из этих препаратов в качестве монотерапии, при их совместном применении могут возникать чаще.
Антикоагулянттар: глюкокортикоидтармен біріктіріп қолданған кезде антикоагулянттар әсерінің күшейгені білінуі мүмкін. Метипредті парентеральды енгізу К витамині антагонистерінің (флуиндион, аценокумарол) тромболитикалық әсерін потенциялайды.

Салицилаттар және қабынуға қарсы стероидты емес басқадай препараттар: салицилаттарды, индометацинді және қабынуға қарсы стероидты емес басқа препараттарды бір мезгілде қолдану асқазанның шырышты қабығының жара болу мүмкіндігін арттыруы мүмкін. Метипред салицилаттардың қан сарысуындағы деңгейінің азаюына мүмкіндік береді, олардың бүйректік клиренсін арттырады. Ұзақ уақыт қолданған кезде Метипред дозасын азайтқанда сақтық қажет.

Гипогликемиялық препараттар: Метипред диабетке қарсы пероральды дәрілердің және инсулиннің әсерін ішінара төмендетуі мүмкін.

Бауырдың микросомальды ферменттерінің индукторлары: мысалы, барбитураттар, фенитоин, примидон, карбамазепин және рифампицин увеличивают системный клиренс метилпреднизолонның жүйелік клиренсін арттырады, осылайша, Метипредтің әсерін 2 есе дерлік азайтады.

CYP3A4 тежегіштері: мысалы, эритромицин, кларитромицин, кетоконазол, дилтиазем, апрепитант, итраконазол және тролеандомицин шығарылуды азайтады және қан плазмасында уменьшают элиминацию и увеличивают уровень метилпреднизолон деңгейін арттырады, ол Метипредтің емдік және жанама әсерлерінің күшеюіне әкеп соға алады.

Эстрогендер: Метипредтің әсері, оның метаболизмін баяулата отырып, күшейте алады. Метипредтің дозасын пероральды контрацептивтерді қабылдап жүрген әйелдерде реттемеу керек, олар жартылай шығарылу кезеңінің артуына мүмкіндік беріп қана қоймайды, сонымен бірге Метипредтің атипиялық иммуносупрессиялық әсерлерінің дамуына мүмкіндік бере алады.

Фторхинолондар: бір мезгілде қолдану сіңірлердің зақымдануына әкеп соғуы мүмкін.

Амфотерицин, диуретиктер және іш айдағыш жеңіл дәрілер: осы препараттарды қабылдап жүрген емделушілердің организмінде Метипред калийдің шығарылуын арттыра алады.

Иммунодепрессанттар: Метипредтің аддитивті иммуносупрессиялық әсері бар, ол басқа иммунодепрессанттармен бірге қабылдаған кезде емдік әсерді және әртүрлі жағымсыз реакциялардың даму қаупін арттыра алады. Осы әсерлердің тек кейбіреуін ғана фармакокинетикалық өзара әрекеттесу деп түсіндіруге болады.

Кортикостероидтар, оның ішінде Метипред бір мезгілде қолданған кезде такролимустың плазмадағы концентрациясын арттыра алады, кортикостероидтарды тоқтатқан кезде плазмадағы концентрация такролимус жоғарылайды.

Құстыратын ісікке қарсы препараттармен емдеген кезде қатарластыра қолданылатын құсуға қарсы басқа препараттардың белсенділігін жақсартады.

Иммунизация: вакциналардың иммунизациялайтын тиімділігін редукциялай және неврологиялық асқынулар қаупін арттыра алады. Емдік (иммуносупрессивтік) дозаларда тірі вирус вакциналарымен бірге қолдану вирус ауруларының қаупін арттыра алады.

Антихолинэстеразды дәрілер: миастенияға шалдыққан науқастарге препаратты және антихолинэстеразды дәрілерді қолдану бұлшықет әлсіздігін тудыруы мүмкін.

Басқалар: доксакариум хлоридін және метилпреднизолонды жоғары дозаларда қабылдап жүрген егде жастағы емделушілерде жедел ағымды миопатияның екі ауыр жағдайы жөнінде айтылған. Ұзақ уақыт қолданылған кезде глюкокортикоидтер соматотропиннің әсерн азайта алады.

Кортикостероидтарды жүйке-бұлшықет берілімінің бөгегіштерімен (мысалы, панкурониум) бір мезгілде қолданып жүрген науқастарда жедел ағымды миопатияның пайда болу жағдайлары жөнінде айтылған.

Метипред пен циклоспоринді бір мезгілде қолданған кезде құрысудың пайда болу жағдайлары білінді. Осы препараттарды бір мезгілде қолдану метаболизмнің өзара тежелуін тудыратын болғандықтан, ықтимал құрысулар және басқадай жағымсыз әсерлер осы препараттардың әрқайсысын монотерапия ретінде қолданумен байланысты, оларды біріктіріп қолданған кезде ол жиі пайда болады.

Передозировка метипредом в таблетках

Симптомы: препарат не вызывает острой интоксикации. При хронической интоксикации, которая проявляется надпочечниковой супрессией, возможно усиление побочных эффектов препарата.

Лечение: необходимо постепенно уменьшить дозу, рекомендуется промывание желудка и прием активированного угля, симптоматическое лечение. Специфического антидота не существует.
Белгілері: препарат жедел уыттануды туғызбайды. Бүйрек үсті безінің супрессиясы түрінде білінетін созылмалы уыттануда, препараттың жағымсыз әсерлері күшеюі мүмкін.

Емдеу: дозаны біртіндеп азайту керек, асқазанды шаю және белсендірілген көмірді қабылдау керек, аурулардың белгілеріне қарай емдеу керек.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Биодоступность метилпреднизолона при приеме внутрь обычно составляет более 80%, но может быть и ниже при назначении больших доз. Пик концентрации в сыворотке крови наблюдается через 1–2 часа, средний период полувыведения – 2–3 часа. Cвязь метилпреднизолона с протеинами плазмы составляет 77%, связь с транскортином несущественна. Объем распределения – 1–1,5 л/кг. Метилпреднизолон метаболизируется до неактивных метаболитов. Специфические CYP-ферменты, обеспечивающие его преобразование, не известны. Средний клиренс составляет 6,5 мл/кг/мин. Продолжительность противовоспалительного эффекта – 18–36 часов. Около 5% препарата выводится из организма с мочой.
Метилпреднизолонның биотиімділігі ішке қабылдағанда әдетте 80%-дан аса, алайда үлкен дозаларды тағайындағанда төмен болуы да мүмкін. Қансарысуындағы концентрациясының ең жоғары деңгейі 1–2 сағаттан соң байқалады, орташа жартылай шығарылу кезеңі – 2–3 сағат. Метилпреднизолонның плазма протеиндермен байланысуы 77%, транскортинмен аз байланысады. Таралу көлемі әр кг дене салмағына шаққанда – 1–1,5 л. Метилпреднизолон белсенді емес метаболиттерге дейін метаболизденеді. Қайта түзілуін қамтамасыз ететін ерекше CYP-ферменттер белгісіз. Орташа клиренсі әр кг дене салмағына шаққанда минутына 6,5 мл құрайды. Қабынуға қарсы әсерінің ұзақтығы – 18–36 сағат. Препараттың 5%-ға жуығы организмнен несеппен бірге шығарылады.

Фармакодинамика

Эффект Метипреда, как и других глюкокортикоидов, реализуется через взаимодействие со стероидными рецепторами в цитоплазме. Cтероидрецепторный комплекс транспортируется в ядро клетки, соединяется с ДНК и изменяет транскрипцию генов для большинства белков. Глюкокортикоиды угнетают синтез многочисленных белков, различных ферментов, вызывающих деструкцию суставов (при ревматоидном артрите), а также цитокинов, играющих важную роль в иммунных и воспалительных реакциях. Индуцируют синтез липокортина – ключевого белка нейроэндокринного взаимодействия глюкокортикоидов, что приводит к уменьшению воспалительного и иммунного ответа.

Глюкокортикоиды, включая Метипред, подавляют или препятствуют развитию тканевого ответа ко многим тепловым, механическим, химическим, инфекционным и иммунологическим агентам. Таким образом, глюкокортикоиды действуют симптоматически, уменьшая проявления заболевания без воздействия на причину. Противовоспалительный эффект препарата как минимум в 5 раз превышает эффективность гидрокортизона.

Эндокринные эффекты Метипреда включают подавление секреции АКТГ, ингибирование продукции эндогенного кортизола, при длительном применении вызывает частичную атрофию коры надпочечников. Влияет на метаболизм кальция, витамина D, углеводный, белковый и липидный обмен, поэтому при длительном применении может наблюдаться увеличение содержания глюкозы в крови, уменьшение плотности костной ткани, явления мышечной атрофии и дислипидемии. Препарат также способствует повышению артериального давления и модуляции поведения и настроения. Метипред практически не обладает минералокортикоидной активностью.
Метипредтің әсері, басқа глюкокортикоидтардағыдай, цитоплазмада стероидты рецепторлармен өзара әрекеттесу арқылы реакция береді. Cтероидрецепторлы комплекс жасуша ядросына тасымалданады, ДНК-мен байланысады және ақуыздардың көпшілігі үшін гендердің транскрипциясын өзгертеді. Глюкокортикоидтар көптеген ақуыздардың, буындардың құрылысын бұзатын (ревматоидты артритте) әртүрлі ферменттердің, сондай-ақ иммунды және қабыну реакцияларында маңызды рөл атқаратын цитокиндердің синтезін басады. Липокортиннің – глюкокортикоидтардың нейроэндокриндік өзара әрекеттесуінің негізгі ақуызының синтезін индукциялайды, ол қабынуға жауаптың және иммундық жауаптың азаюына әкеп соқтырады.

Глюкокортикоидтар, Метипредті қосқанда, көптеген жылу, механикалық, химиялық, жұқпалы және иммунологиялық агенттерге тіндік жауаптың дамуын басады немесе кедергі жасайды. Осылайша, глюкокортикоидтар симптоматикалық тұрғыдан әсер етіп, себебіне әсер етпей-ақ, аурудың білінуін азайтады. Препараттың қабынуға қарсы әсері гидрокортизонның тиімділігінен кем дегенде бес есе артып кетеді.

Метипредтің эндокриндік әсерлері АКТГ секрециясының басылуын, эндогендік кортизол өнімінің тежелуін қамтиды, ұзақ уақыт қолданған кезде бүйрекүсті безі қабығының ішінара атрофиясын тудырады. Кальцийдің, D витаминінің метаболизміне, көмірсу, ақуыз және липидтік алмасуға ықпалын тигізеді, сондықтан ұзақ уақыт қолданған кезде қандағы глюкоза мөлшерінің артқаны, сүйек тіні тығыздығының азайғаны, бұлшықет атрофиясы және дислипидемия байқалуы мүмкін. Препарат сондай-ақ артериялық қысымның және мінез-құлық пен көңіл-күй модуляциясының жоғарылауына мүмкіндік береді. Метипредтің іс жүзінде минералокортикоидты белсенділігі жоқ.

Упаковка и форма выпуска

30 таблеток во флаконе. По 1 флакону вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках в картонной коробке.
30 таблетка құтыларда. 1 құты медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдерінде жазылған нұсқаулықпен бірге картон қорапқа салынады.